تبلیغات
تحقیق دانش آموزی - مطالب ابر حکومت
تحقیق دانش آموزی
مسئله‌‏ى علم و تولید علم و شكوفا كردن استعدادها در داخل، یك امر جدى و حیاتى است. (مقام معظم رهبری)
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من

دولت  در اصل به سازمان سیاسی جامعه که متشکل از حکومت ، مردم و سرزمینی با مرزهای معین است گفته می شود . همچنین به ساخت قدرتی که در سرزمین معین برمردمانی معین تسلط پایدار دارد و از نظر داخلی ، نگهبان نظم به شمار می آید و از نظر خارجی ، پاسدار تمامیت سرزمین و منافع ملت و یکایک شهروندان خویش به شمار     می آید تعریف شده است .
اما در این جا منظور از دولت ، مفهوم رایج آن یعنی هیئت دولت یا قوه مجریه است .
دولت از چند وزارت خانه و سازمان تشکیل می شود. آن ها کارهای مختلفی برای مردم انجام می دهند و رئیس جمهور بر کارهایشان نظارت دارد . رئیس جمهور برای مدت چهار سال با رأی مستقیم مردم انتخاب می شود و انتخاب مجدد او به صورت متوالی ، تنها برای یک دوره بلامانع است .
ریاست قوه مجریه :
اجرای قانون اساسی :اگر در سازمان یا وزارت خانه ای بر خلاف قانون اساسی عمل شود رئیس جمهور از مسئول آن وزارت خانه در خواست می کند که علت را توضیح دهد .
تعیین نماینده ویژه : رئیس جمهور در مواقع ضروری برای پی گیری کارها نماینده یا نمایندگانی تعیین می کند از جمله زمانی که در اداره یا وزارت خانه ای مشکل خاصی پیش می آید یا به علت وقوع سیل زلزله ، .... به منطقه ای خسارت وارد می شود .
امضای توافق نامه های بین المللی : کلیه ی موافقت نامه ها و قرار دادهایی که قرار است بین جمهوری اسلامی ایران و کشور های دیگر بسته شود ، پس از تصویب مجلس شورای اسلامی ، به امضای رئیس جمهور یا نماینده ی قانونی او می رسد .
هیئت دولت گروهی است که از رئیس جمهور ، معاونان رئیس جمهور و وزیران تشکیل می شود . آن ها در طول سال جلسات متعددی برگزار می کنند و در مورد مسائل مهم کشور و جهان به گفتگو می پردازند و در مورد مسائل مهم تصمیم گیری می کنند .
سازمان  تربیت بدنی ، سازمان مدیریت و برنامه ریزی و سازمان حفاظت محیط زیست مستقیماً زیر نظر رئیس جمهور قرار دارند .


دولت و حکومت اسلامی از دیدگاه امام خمینی
جریانات و حوادثی که در دهه‌های اول از سدة اخیر بر ایران می‌گذشت، بویژه سقوط نهضت ملی نفت، سایه روشنهای فراوانی پیش روی تحلیل‌گران و جامعه‌شناسان بخصوص آنهایی که درد دین داشته و به سرانجام امت اسلامی ایران با اهداف آرمانگرایانه می‌اندیشیدند، قرار داده بود. حضور بی‌حد و حصر آمریکاییان در ایران و تسلط شدید آنها بر دربار پهلوی پس از کودتای 28 مرداد 32، شکافهای میان شاه و ملت را بیش از پیش نمایان ساخته و چهره ضد مذهبی و ضد مردمی او را بر ملا می‌نمود.
حضرت امام با نگاه ژرف و تحلیل عمیقی که در مواجهه با مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اجتماع آن روز ایران داشتند، به عنوان عالم دینی و سیاسی نمی‌توانستند، نسبت به این مسائل مهم امت اسلامی بی‌تفاوت باشند و با احاطه بر اوضاع زمانه، منتظر فرصتی بودند تا با آگاهی دادن به جامعه زمان خویش، اعتراض صریح و واکنش مثمرثمری را نسبت به افشا ساختن این وضعیت داشته باشند.
رحلت آیت‌الله بروجردی، گستاخی و جسارت محمدرضا شاه را در پی داشت تا با سوءاستفاده از این موقعیت برنامه‌های موردنظر خویش، بخصوص برنامه‌هایی را که مخالف با منافع اسلام یا میهن و به نفع اربابان بیگانه‌اش بود اجرا نماید. حضرت امام در چنین موقعیت حساسی وارد عمل شدند. ایشان در وهله اول با سخنرانیهای صریح و واکنش سریع در اعتراض به برنامه‌های غیراسلامی و ضد مردمی شاه ضمن اعلام مواضع خود، با تبیین برنامه‌های خیانتکارانه شاه از مردم و نهادهای اسلامی بخصوص مراجع و مجتهدین و حوزه‌های علمیه درخواست می‌کردند که در چنین موقعیتهایی واجب است با واکنش نشان دادن مؤثر به داد اسلام و مردم برسد. تداوم سخنرانیهای امام و تلاشهای ایشان در جهت تنویر افکار مردم جامعه، سرانجام منجر به غیرقانونی اعلام شدن حکومت شاه و دعوت حضرت امام از مردم ایران برای جایگزین کردن حکومت اسلامی به جای استبداد شاهنشاهی بود.
ضرورتها و لزوم تشکیل دولت و حکومت اسلامی
اندیشه‌ها و عمده سخنرانیهای حضرت امام در ضرورت و لزوم تشکیل دولت و حکومت اسلامی بر چند پایه و محور عقیدتی، تاریخی، اجتماعی و سیاستهای داخلی و بین‌المللی استوار می‌باشد که به هر یک از آنها جداگانه اشاره می‌شود:


تشکیل حکومت واقعی اسلام
به لحاظ اجتماعی ـ مذهبی، حضرت امام که اندیشه سیاسی خودشان را ضرورت تشکیل حکومت در چارچوب احکام و قوانین اسلامی در راه تحقق بخشیدن به پیاده کردن این احکام می‌دانستند، با شجاعت هرچه تمامتر به انتقاد از برخی رفتارها و عملکردهای غیراسلامی حکومت پهلوی پرداختند و نهایتاً حکومت وی را غیراسلامی و وجود شاه در ایران را مانع اصلی در راه نیل به حکومت صددرصد اسلامی که آرزو داشتند به حساب آوردند. مخالفتها و انتقادات اولیه امام از زیر سؤال بردن حرکتهای خائنانه شاه به اسلام و هم‌پیمان شدن با یهود آغاز می‌گردد:
«... همه با هم همصدا بگویند که آقا ما نمی‌خواهیم که یهود بر مقدرات مملکت ما حکومت کند. ما نمی‌خواهیم که مملکت ما با مملکت یهود هم‌پیمان بشود در مقابل پیمان اسلامی...»
لحن پرقدرت امام در سخنرانیهای خود و در انتقاد تند و صریح از شاه، محمدرضا پهلوی و اعمال وی را بی‌محابا زیر سؤال می‌برد و نه تنها وی را یک حاکم اسلامی نمی‌دانستند، بلکه او را جنایتکار و خاطی از احکام و قوانین اسلام می‌خوانند:
«... جنایتکاری که علیه تمام شعائر مذهبی و اسلامی مبارزه می‌کند و با همة مظاهر اسلامی مخالف است، نمی‌تواند، در بین مسلمین موافق داشته باشد. جنایتکاری که می‌گوید مذهب در حکومت من نقشی ندارد، چطور ممکن است موافق داشته باشد...»
حضرت امام با اشاره به گزارش تاریخی منابع مربوط به عدم سازش امام علی(ع) با معاویه از همان ابتدای خلافت، آن را حجتی آشکار بر مردم زمانة خود در عدم رضایت به حکومت جور می‌دانند و معتقدند که:
«رضایت بر حکومت اینها... رضایت بر غارتگری مال مردم است و هیچ مسلمی حق ندارد که رضایت بدهد به حکومت ظالمی ولو یک ساعت.»
وضعیت سیاسی ـ فرهنگی و تمدنی‌ای را که محمدرضا شاه در ایران ایجاد کرده بود، یعنی با اقدامات و عملکردهای خود سعی می‌کرد تا ایران را یکسره به دامن استعمارگران ببرد و به اصطلاح آنها را پناهگاه خود قرار دهد و هر روز بیش از پیش ما را وابسته و محتاج به آنها در تمامی شئون زندگی حتی در مسائل خصوصی نماید و این کار را تمدن و تجدد به حساب می‌آورد، مورد انتقاد و اعتراض حضرت امام قرار می‌گرفت. ایشان معتقد بودند: حکومتی که ملاکهای علومش و تربیت و تعلیمش، وابسته کردن مردم جامعه اسلامی باشد، این حکومت اسلامی نیست.
«... ما که می‌گوییم حکومت اسلامی، می‌گوییم این وضع باید از بین برود...»
امام با برشمردن برخی اعمال ننگین شاه معتقد بودند که رژیم حتی به حداقل احکام و دستورات اسلامی نیز عمل نمی‌کند. بنابراین چنین حاکمی شایستگی و صلاحیت حکومت بر امت اسلام را ندارد:
«لااقل به بعض احکام این حاکم عمل بکند، خیانت نکند به این ملت، نخورد مال این ملت را. برندارد مال این ملت را ببرد به آمریکا و به سایر ممالک و ویلا برای خودش و بچه‌هایش و طایفه‌اش درست بکند»
«... ما دنبال یک حاکم تقوادار، تقوای سیاسی لااقل داشته باشد. نخورد مال این ملت را، هدر ندهد مال این ملت را...»



ادامه مطلب


نوع مطلب : اجتماعی، 
برچسب ها : دولت، حکومت،
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 10 دی 1393
دومین دودمان خلفای اسلامی که از سال 132 تا 656 قمری پس از براندازی دودمان اموی به فرمانروایی رسیدند. چون جد بزرگ این خاندان، عباس بن عبدالمطلب عموی پیامبر اکرم بود، آنان را به نامهای بنی عباس و آل عباس (به فارسی عباسیان) میخوانند. زمانی که معاویه، پسرش یزید را جانشین خود کرد و برای خلافت او، به زور یا تزویر از جامعه مسلمین بیعت گرفت. شیعیان برای جلوگیری از تحقق آرمانهای آنها تشکیلاتی سری تشکیل دادند و در پنهان هواداران امام علی علیه السلام و فرزندانش را به این سازمان دعوت کردند. در این زمان که بعد از واقعه کربلا و شهادت امام حسین علیه السلام بود، عده ای از شیعیان کیسانیه به پیروی محمدبن حنفیه یکی دیگر از پسران امام علی علیه السلام پیوستند، محمدبن حنفیه در آن اوضاع آشفته نتوانست در مقابل دولت بنی امیه کاری انجام دهد و بنی امیه را براندازد لذا عده ای از این پیروان کیسانیه به پسر او ابوهاشم رو آوردند و ریاست همان تشکیلات مخفی را به او دادند. ابوهاشم به ناحیه شام رفت و در آنجا محمدبن علی بن عبدالله بن عباس یکی از نوادگان عباس را که آنجا بود، جانشین خود کرد و بعد از دیدار از دربار امویان اجازه پیدا کرد تا به مدینه برگردد ولی در بین راه بوسیله زهر کشته شد. محمد پس از او 27 سال رهبری این جنبش سری شیعیان عباسی را به عهده داشت و همانطور در پنهانی آن را گسترش داد و کوفه را که همیشه هسته های ستیز با امویان در آن جا شکل میگرفت، مرکز و پایگاه این سازمان قرار داد.

ادامه مطلب


نوع مطلب : تاریخ، 
برچسب ها : حکومت، بنی عباس،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 18 مهر 1392

حکومت در نهج البلاغه

سخن درباره حكومت از دیدگاه نهج البلاغه است،كتاب نهج البلاغه‏در عین حالى كه یك كتاب درونگر است و مباحثى درباره معارف الهى دارد،بحث‏هاى اخلاقى و بحث‏هایى درباره تهذیب نفس دارد،عمده مباحث آن رامسائل مربوط به حكومت تشكیل مى‏دهد.یعنى اگر كسى نهج البلاغه را مطالعه‏كند، خصوصا بخش نامه‏هاى آن را،این مسئله را بهتر درك مى‏كند كه بیشتراین مباحث مربوط به نظام حكومت اسلامى است.نویسندگان اسلامى كه در یك‏قرن اخیر كتاب‏هایى درباره حكومت اسلامى نوشته‏اند،اگر بعد از قرآن كریم به‏این كتاب مراجعه مى‏كردند،و آن را براى خود اسوه قرار مى‏دادند، ساخت‏حكومت اسلامى و سیستم و شیوه آن بیش از پیش روشن مى‏گشت،اما متاسفانه‏آنان كه در كشورهاى عربى و خصوصا در مصر و سوریه و نقاط دیگر،كتابهایى‏كه درباره حكومت اسلامى نوشته‏اند، تصور كرده‏اند كه حكومت اسلامى یعنى‏بعد از زمان پیغمبر اكرم تا پایان دوره خلافت عباسى،و همان را موضوع قرارداده و در اطراف آن بحث كرده‏اند.حتى نویسندگانى كه در گذشته در قرون‏چهارم و پنجم مى‏زیسته‏اند مانند دینورى و غیره آنچه درباره حكومت اسلامى‏نوشته‏اند،وضع موجود و پیش آمده را تشریح كرده‏اند و در مطالعه خود به این‏نتیجه رسیده‏اند كه خلیفه با بیعت‏یك نفر خلافت پیدا مى‏كند،لهذا همین را میزان‏قرار داده‏اند.همچنین در بحث‏هاى مالى حكومت اسلامى و شرایط حاكم و غیره،در حالى كه اگر غیر از این شیوه،شیوه دیگرى در پیش مى‏گرفتند،حتمادر مى‏یافتند كه حكومت اسلامى براى خود ساخت،آیین و نظامى دارد كه بامراجعه به كتاب‏هاى اصیل بعد از قرآن بیش از پیش روشن مى‏شود،و اگر چنین‏احتمالى مى‏دادند و مراجعه مى‏كردند،ماهیت‏حكومت اسلامى بهتر روشن مى‏شد،حتى اخیرا كه در مصر و جاهاى دیگر،كتاب‏هایى درباره نظام حكومت اسلامى‏نوشته شده همه ناظر به وضع گذشته است،یعنى شوراست و بیعت را مطرح‏كرده‏اند،بدین ترتیب كه حكومت، در پرتو بیعت و شور است،یعنى دقیقا همان‏وضع موجود،افكارشان را مشغول داشته است،بطورى كه حتى نتوانسته‏اند دراین زمینه جهشى عظیم‏تر كنند،در حالى كه اگر به قرآن و نهج البلاغه و قسمتى ازاحادیث پیغمبر و عترت مراجعه و از آنها جستجو مى‏كردند،حقایق بهتر معلوم‏مى‏شد.

 

نویسنده ‏اى است ظاهرا به نام‏«كتانى‏»كتابى دارد به نام(التراتیب‏الاداریة)كه در سال 1342 قمرى به رشته تحریر در آورده است.وقتى كه من‏براى اولین بار این كتاب را براى مطالعه گرفتم گفتم شاید بر گمشده خود دست‏یافته‏ام،اما بعد از مطالعه دیدم همه و همه كارش در توجیه وضع موجود،یعنى دردوران خلفا،آن هم دوره خلفاى اموى و عباسى است.فقط در این میان دانشمندى‏به نام عبد الكریم خطیب است كه وقتى كتابش را دیدم متوجه شدم كه به این نكته‏توجه كرده،بدین مضمون كه اگر ما تحقیق بیشترى كنیم بر ماهیت این حكومت‏و بر حقیقت این نظام دست مى‏یابیم.ملاحظه مى‏كنید كه فقط یك نفر،آن هم به‏این مسئله اشاره كرده است.

 

نهج البلاغه درباره مسائل مربوط به نظام حكومتى،آن هم در زمینه‏ها وابواب مختلف،به اندازه كافى بحث كرده است.قسمت اعظم اینها را من‏فهرست وار،تنظیم كرده‏ام كه اگر همه فیش بندى و در اطراف آنها بحث اجمالى‏بشود،مى‏تواند بسیارى از مشكلات ابواب حكومت اسلامى را از نظر ماهیت‏روشن كند،اكنون برخى از اینها را بطور خلاصه مى‏خوانم و بعدا درباره یك‏موضوع آن حث‏خواهم كرد.

 

امامى كه از جانب حق تعالى معین شده و منصوص است اگر در جامعه‏باشد،بحثى نیست كه باید از امام منصوص پیروى كرد.در این موقعیت‏براى‏امت انتخاب و گزینشى مطرح نیست،«ما كان لهم الخیرة‏».حال اگر امام‏منصوص در كار نیست،یا امام منصوصى هست،و دسترسى به آن نیست-مثل‏موقعیت فعلى ما-در عین حالى كه امام منصوصى هست،اما بشر به خاطر كوتاهى‏و نقص، دسترسى به او ندارد،چه باید بكند؟اسلامى كه براى ابد و به عنوان آئین‏خاتم،و كتابش كتاب خاتم،و پیغمبرش پیغمبر خاتم،و نظامش آخرین نظام‏است،آیا مى‏شود كه حكومت اسلامى در قرآن و كتابى كه تالى قرآن است،مطرح نشده باشد؟اتفاقا در نهج البلاغه این مسئله به گونه‏اى مطرح شده است،چه همگى مى‏دانیم كه در مسئله حكومت اسلامى،مسند ولایت فقیه عنصرى است‏غیر قابل تشكیك.اگر بخواهیم به زبان امروزه بگوئیم و از تفاصیلش در گذریم،باید گفت كه:این حكومت‏یك حكومت مكتبى است و حكومت مكتبى بایدمورد امضاى یك صاحب مكتب و مكتب شناس باشد.

منبع:

zaronline.mihanblog.com


 



ادامه مطلب


نوع مطلب : دینی، 
برچسب ها : حکومت، نهج البلاغه، دینی،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 22 اردیبهشت 1390

دولت ما در حکومت چه نقشی دارد

دولت  در اصل به سازمان سیاسی جامعه که متشکل از حکومت ، مردم و سرزمینی با مرزهای معین است گفته می شود . همچنین به ساخت قدرتی که در سرزمین معین برمردمانی معین تسلط پایدار دارد و از نظر داخلی ، نگهبان نظم به شمار می آید و از نظر خارجی ، پاسدار تمامیت سرزمین و منافع ملت و یکایک شهروندان خویش به شمار     می آید تعریف شده است .

اما در این جا منظور از دولت ، مفهوم رایج آن یعنی هیئت دولت یا قوه مجریه است .

دولت از چند وزارت خانه و سازمان تشکیل می شود. آن ها کارهای مختلفی برای مردم انجام می دهند و رئیس جمهور بر کارهایشان نظارت دارد . رئیس جمهور برای مدت چهار سال با رأی مستقیم مردم انتخاب می شود و انتخاب مجدد او به صورت متوالی ، تنها برای یک دوره بلامانع است .

ریاست قوه مجریه :

اجرای قانون اساسی :اگر در سازمان یا وزارت خانه ای بر خلاف قانون اساسی عمل شود رئیس جمهور از مسئول آن وزارت خانه در خواست می کند که علت را توضیح دهد .

تعیین نماینده ویژه : رئیس جمهور در مواقع ضروری برای پی گیری کارها نماینده یا نمایندگانی تعیین می کند از جمله زمانی که در اداره یا وزارت خانه ای مشکل خاصی پیش می آید یا به علت وقوع سیل زلزله ، .... به منطقه ای خسارت وارد می شود .

امضای توافق نامه های بین المللی : کلیه ی موافقت نامه ها و قرار دادهایی که قرار است بین جمهوری اسلامی ایران و کشور های دیگر بسته شود ، پس از تصویب مجلس شورای اسلامی ، به امضای رئیس جمهور یا نماینده ی قانونی او می رسد .

هیئت دولت گروهی است که از رئیس جمهور ، معاونان رئیس جمهور و وزیران تشکیل می شود . آن ها در طول سال جلسات متعددی برگزار می کنند و در مورد مسائل مهم کشور و جهان به گفتگو می پردازند و در مورد مسائل مهم تصمیم گیری می کنند .

سازمان  تربیت بدنی ، سازمان مدیریت و برنامه ریزی و سازمان حفاظت محیط زیست مستقیماً زیر نظر رئیس جمهور قرار دارند .

 

 

دولت و حکومت اسلامی از دیدگاه امام خمینی

جریانات و حوادثی که در دهه‌های اول از سدة اخیر بر ایران می‌گذشت، بویژه سقوط نهضت ملی نفت، سایه روشنهای فراوانی پیش روی تحلیل‌گران و جامعه‌شناسان بخصوص آنهایی که درد دین داشته و به سرانجام امت اسلامی ایران با اهداف آرمانگرایانه می‌اندیشیدند، قرار داده بود. حضور بی‌حد و حصر آمریکاییان در ایران و تسلط شدید آنها بر دربار پهلوی پس از کودتای 28 مرداد 32، شکافهای میان شاه و ملت را بیش از پیش نمایان ساخته و چهره ضد مذهبی و ضد مردمی او را بر ملا می‌نمود.

حضرت امام با نگاه ژرف و تحلیل عمیقی که در مواجهه با مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اجتماع آن روز ایران داشتند، به عنوان عالم دینی و سیاسی نمی‌توانستند، نسبت به این مسائل مهم امت اسلامی بی‌تفاوت باشند و با احاطه بر اوضاع زمانه، منتظر فرصتی بودند تا با آگاهی دادن به جامعه زمان خویش، اعتراض صریح و واکنش مثمرثمری را نسبت به افشا ساختن این وضعیت داشته باشند.

رحلت آیت‌الله بروجردی، گستاخی و جسارت محمدرضا شاه را در پی داشت تا با سوءاستفاده از این موقعیت برنامه‌های موردنظر خویش، بخصوص برنامه‌هایی را که مخالف با منافع اسلام یا میهن و به نفع اربابان بیگانه‌اش بود اجرا نماید. حضرت امام در چنین موقعیت حساسی وارد عمل شدند. ایشان در وهله اول با سخنرانیهای صریح و واکنش سریع در اعتراض به برنامه‌های غیراسلامی و ضد مردمی شاه ضمن اعلام مواضع خود، با تبیین برنامه‌های خیانتکارانه شاه از مردم و نهادهای اسلامی بخصوص مراجع و مجتهدین و حوزه‌های علمیه درخواست می‌کردند که در چنین موقعیتهایی واجب است با واکنش نشان دادن مؤثر به داد اسلام و مردم برسد. تداوم سخنرانیهای امام و تلاشهای ایشان در جهت تنویر افکار مردم جامعه، سرانجام منجر به غیرقانونی اعلام شدن حکومت شاه و دعوت حضرت امام از مردم ایران برای جایگزین کردن حکومت اسلامی به جای استبداد شاهنشاهی بود.


منبع:

zaronline.mihanblog.com





ادامه مطلب


نوع مطلب : دفاعی، اجتماعی، 
برچسب ها : دولت، حکومت، جمهوری، اجتماعی،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 18 اردیبهشت 1390





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی